Toen de nu 54-jarige Jeen Hofstra uit Gorredijk na een arbeidsconflict thuis kwam te zitten, kwam hij bij UWV terecht. Hij kreeg een uitkering, en daarmee ook een sollicitatieplicht.
“Het eerste jaar bestond uit solliciteren en trainingen volgen, maar voor wat ik graag wilde, moest ik een diploma hebben. En dat had ik niet. Daarbij waren mijn taalvaardigheden niet bijster goed en liep ik tegen mijn eigen grenzen aan.”
Van toegevoegde waarde zijn
Jeen werd doorverwezen naar het Werkcentrum, waar hij een capaciteitentest deed. Met die test werd zijn leerniveau vastgesteld, gekeken naar waar hij stond én waar hij naartoe wilde.
“Ik werd er gezien, in plaats van bekeken. En eindelijk was er aandacht voor wat ik kan, in plaats voor wat ik niet kan”, zegt Jeen daarover. De test bevestigde wat hij al voelde: een baan waarin Jeen voor andere mensen van toegevoegde waarde kan zijn, past het beste bij hem. Iets dat hij ook al merkte in zijn werk als ervaringsdeskundige laaggeletterdheid.
Terug naar school
Na de test, verschillende gesprekken over interesses, wensen en ook praktische vragen zoals: ‘hoe gaan we dit aanpakken?’, ‘hoe krijgen we jou ertussen?’ en ‘hoe kom ik waar ik wil zijn?’ schreef Jeen zich in voor de opleiding Helpende Plus.
“Samen met Firda en Ruth, mijn begeleider bij het Werkcentrum, heb ik gekeken welke weg voor mij het beste zou zijn: BBL of BOL. Beiden een vorm van werken-leren.” Het werd de BOL-opleiding: drie dagen school, twee dagen stage. “Docenten maakten zich in het begin wel eens zorgen, of ik met mijn leeftijd wel zou passen in een klas vol jongeren, maar dat bleek een echte win-winsituatie.”
Een tweede kans
Twee jaar lang heeft Jeen gebikkeld. “Leraren hebben gezien hoe gemotiveerd ik was. Ik wilde zó graag. Het voelde echt als een tweede kans.” Maar dat betekent niet dat het altijd makkelijk was. Jeens achterstand in lezen en schrijven en zijn - zo blijkt nu - zware dyslexie maakten het op zijn minst uitdagend. “Ik heb heus wel eens gedacht: ik gooi de handdoek in de ring.”
Toch lukte het hem. Begin juni zette Jeen de handtekening onder zijn diploma, en twee dagen later onder een jaarcontract op zijn eerdere stageadres. “Zonder de begeleiding van het Werkcentrum en alle energie die daar in me is gestoken, was dat niet gelukt. Daarom nodigde ik Ruth uit voor mijn diploma-uitreiking. Dat vond ze heel bijzonder, omdat ze normaal gesproken alleen aan het begin van een traject betrokken is.”
Veilig en vertrouwd
Jeens ervaring met het Werkcentrum noemt hij: “Heel positief. Je hebt natuurlijk zelf een aandeel, maar ik heb me er heel veilig gevoeld. De omgeving is vertrouwd en er is fijn contact. Er werd energie in me gestoken.” Jeen heeft dan ook maar één advies voor iedereen die (ander) werk wil: “Als je vooruit wilt in het leven en ze kunnen íets voor je betekenen, grijp die kans dan met beide handen aan.”
Heb jij ook een vraag over werk? Neem contact op
